Parkeren Escalier Gare Saint-Charles, Marseille

De monumentale trap Escalier Gare Saint-Charles ligt in Marseille en biedt toegang tot Boulevard d'Athenes. Dit historische monument werd op April 24,1927 ingehuldigd door president Gaston Doumergue. Bezoekers krijgen er een indruk van het rijke architecturale erfgoed van Marseille.

De bouw van Escalier gare Saint-Charles was een belangrijke ontwikkeling voor het station, dat in 1848 werd geopend. Het gebouw Petit Seminaire blokkeerde de directe route naar Boulevard d'Athenes, waardoor reizigers eerst een lange omweg moesten maken voordat ze bij de trap kwamen. De elegante trap, die in 1925 werd gebouwd om een directe verbinding te bieden, voorzag in die behoefte. Adolphe Meyer, een visionair die in 1859 het belang van een directe verbinding inzag, had al het plan opgevat om een grote trap te bouwen die naar de hoger gelegen verdiepingen en het inschepingsperron zou leiden.

De geschiedenis van de trap omvat talrijke architectuurwedstrijden, vertragingen en technische, financiële en historische gebeurtenissen. In 1911 won architect Eugene Senes de wedstrijd, met hulp van Leon Arnal. Het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog vertraagde het project. In 1919 werd het project hervat, zodat het op tijd klaar zou zijn voor de tweede koloniale tentoonstelling van 1922.

De trap is indrukwekkend hoog: 15.5 meter, met 104 treden verdeeld over zeven bordessen. Bezoekers die vanaf het voorplein van Gare Saint Charles de trap afdalen, zien verschillende groepen prachtig gebeeldhouwde figuren.

Op het niveau van het perron zijn twee groepen van Ary Bitter te zien. Elke groep toont een kind met een leeuw. De leeuwen verbeelden links ‘De zon en de zee’ en rechts ‘De wereld komt in beweging’.

Na drie kleinere bordessen bereiken bezoekers een groot tussenbordes, versierd met twee monumentale pylonen. Auguste Carli beeldhouwde aan de zuidkant van deze pijlers een vrouwelijke figuur die op een sokkel rust. De voetstukken zijn identiek en stellen de boeg van een boot voor, met aan elke kant drie roeispanen. Aan de zijkant van het schip komen ook twee dolfijnen uit het water tevoorschijn. De allegorie van de ‘Poort van het Oosten’, gehuld in een lang gewaad, zit links. In haar rechterhand houdt ze een sieraad. Rechts staat de allegorie ‘Griekse kolonie Marseille’, gekleed in een chlamys en met een beeldje van Diana in haar hand. De andere zijden van de pylonen zijn versierd met de gebeeldhouwde stadswapens van Henri Martin: links Nice, Marseille en Aix-en-Provence en rechts Lyon, Marseille en Parijs. Boven op elke pyloon staat een lantaarn.

Zes kleine bronzen groepen, gebeeldhouwd en in brons gegoten door Francois Rudier, sieren de laatste drie bordessen. Deze groepen tonen producten uit de Provence: ‘Oogst’, ‘Fruit’ en ‘Visserij’ op de linkerleuning, en ‘Druiven’, ‘Bloemen’ en?‘Jacht?’ op de rechterleuning.

Louis Botinelly maakte twee stenen groepen die elkaar onderaan het laatste bordes aankijken. De eerste groep stelt ‘De Afrikaanse koloniën’ voor, terwijl de tweede ‘De Aziatische koloniën’ verbeeldt. De groepen tonen twee liggende vrouwen.