Parkeren Escalier Gare Saint-Charles, Marseille

Het monumentale Escalier Gare Saint-Charles trappenhuis bevindt zich in Marseille en biedt toegang tot de Boulevard d'Athenes. Dit historische herkenningspunt werd op 24 april 1927 geopend door president Gaston Doumergue. Het geeft bezoekers een inzicht in Marseille's rijke architectonische erfgoed.

De bouw van het Escalier Gare Saint-Charles was een belangrijke ontwikkeling voor het station dat in 1848 opende. Het Petit Seminaire-gebouw blokkeerde de directe route naar de Boulevard d'Athenes, dus moesten reizigers een lange omweg maken voordat ze bij de trap kwamen. De elegante trap die in 1925 werd gebouwd, om een directe communicatieroute te bieden, voldeed aan de behoefte. Adolphe Meyer, een visionair die in 1859 de noodzaak voor een directe verbinding erkende, had al het plan om een grote trap te bouwen die naar de hogere niveaus en de opstapplaats leidde.

De geschiedenis van de trap is een verhaal dat vele architectuurwedstrijden, vertragingen en technische, financiële en historische gebeurtenissen omvat. In 1911 werd de wedstrijd gewonnen door architect Eugene Senes met hulp van Leon Arnal. Het project werd gehinderd door het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. In 1919 werd het project hervat om het op tijd af te ronden voor de tweede koloniale tentoonstelling van 1922.

De trap is indrukwekkend hoog met 15,5 meter en heeft 104 treden, verdeeld over zeven landingsplaatsen. Bezoekers die de trap afdalen vanaf de esplanade van Gare Saint Charles zien verschillende groepen prachtig gebeeldhouwde figuren.

Twee groepen door Ary Bitter zijn zichtbaar op het platformniveau. Elke groep toont een kind vergezeld door een leeuw. De leeuwen symboliseren "De Zon en de Zee" aan de linkerkant, en "De Wereld is Energie" aan de rechterkant.

Na drie kleinere landingsplaatsen op de trap komen bezoekers uit bij een grote tussenlanding, versierd met twee monumentale pilaren. Auguste Carli beeldhouwde het zuidelijke deel van deze pilaren met een vrouwelijke figuur die rust op een sokkel. De voetstukken zijn identiek en stellen de boeg van een schip voor, met drie roeispanen aan elke kant. Twee dolfijnen komen ook uit het water op de zijkant van het schip. De allegorie van de "Poort van het Oosten", gekleed in een lange toga, zit links. Ze houdt een sieraad vast in haar rechterhand. Aan de rechterkant staat de allegorie "Marseille Griekse Kolonie", gekleed in een chlamys, en houdt in haar hand een beeldje van Diana. De andere zijden van de pilaren zijn versierd met de gebeeldhouwde stadswapens van Henri Martin, Nice, Marseille en Aix-en-Provence aan de linkerkant en Lyon, Marseille en Parijs aan de rechterkant. Lantaarns zijn bovenop elke pilaar geplaatst.

Zes kleine bronzen groepen, gebeeldhouwd en gegoten door Francois Rudier, versieren de laatste drie landingsplaatsen. Deze groepen zijn lokale producten uit de Provence, met "Oogst", "Vruchten" en "Visserij" aan de linker reling en Druiven, Bloemen en Jacht?" aan de rechter reling.

Louis Botinelly maakte twee stenen groepen die elkaar tegenover elkaar staan aan de onderkant van de laatste landingsplaats. De eerste groep stelt "De Kolonies van Afrika" voor, terwijl de tweede "De Kolonies van Azië" uitbeeldt. De groepen tonen twee vrouwen die zich achterover leunen.